од збирката поезија “Дека дa”

/, Блесок бр. 100/од збирката поезија “Дека дa”

од збирката поезија “Дека дa”

СТАВИ МЕ ВО КУТИЈАТА СО СЕШТО
ТВОЈОТ МИРИС ОСТАНУВА И ОТКАКО ЌЕ ЗАМИНЕШ
ПИСМА ПОЛНИ ТИШИНА (додека спиеш)
ПИСМО. ЗА ТЕБЕ
ПИШУВАЊЕ
ЌЕ СПИЈАМ (сакам што ноќта е жена)
ДВЕ РАБОТИ, ДВАПАТИ (кога се будиш)
НЕ СУМ ТИ РЕКОЛ, МИ СЕ ЧИНИ…
КОПНЕЖОТ ГО ЗГОЛЕМУВА СТИСОКОТ

твојот мирис: го чувам. длабоко
во себе, уште подлабоко во куќата,
сè додека не се вратиш.

дрвото почна да мрзне,
шумата почна да дивее…
без твојот мирис.

редовно ја проветрувам куќата,
да те има и кога те нема.
понекогаш се тресам.

2018-08-21T17:20:41+00:00 септември 9th, 2015|Categories: Поезија, Блесок бр. 100|