- Женското писмо како écriture féminine – за Сиксу е обезбедување на простор за автономија на другоста. Женското писмо е изразено преку куклите направени од партали и различни материјали. Куклите се метајазичен наратив од пачворна техника; а такво е и женското писмо. Темата на женското писмо во романот на Николова се огледува во темата за македонската историја во која женската историја и женското писмо се маргинални во однос на големите национални истории и наративи;
- Другиот – женскиот субјект како другост според Сиксу наоѓа простор во женското писмо за да може да создаде онтолошка автономија за сопствената субјективност. Другиот како концепт е присутен преку младата девојка Росица чија љубовна приказна е преточена во јазикот на нејзините кукли. Во романот на Николова клучно е претставувањето на женското тело и субјективност како другост, абјект и маргина. Женското тело е изразено преку девојката со физички недостаток, немоста како лична и колективна асимболија на жените и културолошката и општествената немоќ на женските субјекти. Росица како другост и нем субјект-сведок врши спој на женската пајажина на сите гласови видени низ призмата на женскиот родов субјект: ликовите, нараторот и авторката;
- Љубовта – копнежот, страста и сетилноста како женско искуство и другост се прикажани преку љубовта на Росица кон Андон. Тој ја изневерува женската желба. Љубовта во романот е поставена како однос на донжуанизам и женски копнеж. Росица копнее по љубовта и умира разочарана од лажните ветувања на Андон, кој на крајот исчезнува и не остава никаква просторна трага освен плодот во утробата на Росица.
Библиографија:
Bray, A. (2004). “Cixous, Hélène:Writing and sexual difference”. New Jork: Palgrave Macmillan.
Cixous, H. (1976) “The Laught of the Medusa”. Trans. by Keith Cohen, Paula Cohen. In: Signs, Vol.1, No.4, Summer 1976, 875-893.
Џордан, Г. / Ведон. К. (1999). „Културна политика: Класа, род, раса и постмодерниот свет. Скопје: Темплум.
Мијаковска, М. (2020). „Écriture féminine и романот: Прилог кон феминистичката теорија на жанрот.“ Скопје: ЦКС.
Николова, Оливера. (2003). „Куклите на Росица“. Скопје: Култура.
Ќорвезироска, О. (2016) ‘Топлата рака на фантазијата’: (Подготовка за Оливера Николова). Во: Оливера Ќорвезироска.„Еден текст и една жена: Љубовно-критички интерпретации и ситуации“. Скопје: Или или.
Фуко, М. (2003). „Историја на сексуалноста: Волја за знаење“. Скопје: ТРИ.
Мојсова-Чепишевска, В. (2007). „Мал книжевен тестамент“. Скопје: Македонска реч.