Живко Чинго

раскажувач, романсиер, драмски писател. Роден е на 13 август 1935 година во с. Велгошти, Охридско. Почилнал на 11 август 1987 година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Извесно време работел како професор во гимназијата во Охрид, а по доаѓањето во Скопје во „Студентски збор“, „Млад борец, РТС, во Центарот за политички студии, Републичкиот комитет за култура како и советник во Министерството за култура во Скопје. Бил директор на Македонскиот народен театар во Скопје. Член на ДПМ од 1963 година.
Автор е на книгите: Пасквелија (раскази, 1961), Семејството Огулиновци (раскази, 1965), Нова Пасквелија (раскази, 1965), Сребрени снегови (роман за деца, 1966), Пожар (раскази, 1970), Големата вода (роман, 1971), Образов (драма, 1973), Ѕидот, водата (драма, 1976), Вљубениот дух (раскази, 1976), Кенгурски скок (драма, 1979), Макавејските празници (драма, 1982), Накусо (раскази, 1984), Гроб за душата (раскази, 1989), Бабаџин (роман, 1989), Бунило (раскази, 1989).
Добитник е на наградите: „Рациново признание“, „11 Октомври“, „1 Мај“ и „Стерино позорје“.